Ortaçağ dünyasında ölüm, genç yaşlı, zengin fakir herkes için her zaman yakındı. Ancak insanlar ölümü bir son olarak değil, sonsuz hayata açılan bir kapı olarak görüyorlardı ve bu hayattaki zamanlarının ve çabalarının büyük bir kısmını bir sonraki hayata hazırlanmakla geçiriyorlardı.